Co roku do Florencji przybywa ponad milion turystów. Florencja kusi bogactwem swoich zabytków i muzeami. Wśród najwspanialszych budowli znajdują się arcydzieła architektury sakralnej. Do najstarszych należy romańskie baptysterium S. Giovanni (około X w.). Sklepienie tej ośmiobocznej budowli pokrywają barwne XIII-wieczne mozaiki, przedstawiające m.in. Sąd Ostateczny, a na szczególną uwagę zasługują słynne,
wykonane z brązu drzwi wejściowe autorstwa A. Pisana od strony południowej i Lorenza Ghibertiego od strony północnej i wschodniej. Drzwi te zostały zamówione w 1401 r. jako wotum dziękczynne za uwolnienie miasta od zarazy. Kościół San Minięto al. Monte (XI-XIII w.) jest jednym z najpiękniejszych romańskich kościołów we Włoszech.
Symbolem Florencji jest jednak gotycka katedra Santa Maria del Fiore, zwieńczona renesansową kopułą, pokrytą jasnoczerwoną dachówką, zaprojektowaną przez Filippo Brunelleschiego. Budowę katedry, zwanej przez florentczyków Dumo, rozpoczęto w 1294 r., a zakończono w 1436 r. Dumo do dziś jest najwyższą budowlą w mieście i czwartym pod względem wielkości kościołem w Europie. Na uwagę zasługuje też słynna Campanilla, czyli 85-metrowa dzwonnica katedry, projektu Giotta, ukończona po jego śmierci przez Andreę Pisana i Francisco Talentiego. Dzwonnica jest o 6 metrów niższa od kopuły katedry i wyłożona białym, zielonym i różowym marmurem toskańskim. W muzeum obok katedry podziwiać można arcydzieło Michała Anioła, słynna Pietę.
Niedaleko katedry znajduje się kościół parafialny Medyceuszy-San Lorenzo. Kościół został przebudowany w 1419 r. przez Brunelleschiego w klasycznym, renesansowym stylu. Na uwagę zasługuje Nowa Zakrystia z nagrobkami Medyceuszy, dłuta Michała Anioła i zaprojektowana również przez niego Biblioteka (tzw. Laurenziana) z ogromnymi zbiorami rękopisów gromadzonych przez Medyceuszy. Kościele znajdują się też dwie ambony z brązu – ostatnie dzieła Donatella i wiele wspaniałych obrazów florenckich mistrzów.
XIII-wieczny gotycki kościół franciszkanów – Santa Crose, kryje grobowce wielu sławnych florentczyków, między innymi Galileusza, Michała Anioła, Machiavellego i Rossiniego. Wnętrze kościoła zdobią XIV – wieczne freski Giotta i jego utalentowanego ucznia Taddea Gadziego. Gadziego krużganku koło kościoła znajduje się kaplica Pazzich, zaprojektowana przez Brunelleschiego.
We Florencji znajduje się około 40 muzeów sztuki, w których wystawione są dzieła takich mistrzów jak: Masaccio, Fra Agelico, Botticelli, Leonardo da Vinci, Rafael, Donatello, Ghiberti, Luca della, Robbia, Michał Anioł, Rubens, Tycjan, Tintoretto i Veronese. Obowiązkowym punktem programu zwiedzania Florencji jest wizyta w najsłynniejszych florenckich muzeach; w galerii Uffizi i w Palazzo Pitti, w których znajdują się zbiory malarstwa średniowiecznego i renesansowego. Palazzo degli Uffizi został wybudowany w latach 1560-1580 jako siedziba administracji księcia Cosimo Cosimo. Obecnie mieści się tu największa we Włoszech galeria sztuki. Do największych arcydzieł wystawionych w galerii należą obrazy; Boticellego – m.in. Wiosna i Narodziny Wenus; Simone Martiniego – Zwiastowanie; Fra Filippo Lippiego – Madonna z Dzieciątkiem
i Aniołami; Paola Uccello w nowatorski sposób oddał przestrzeń i głębię. W galerii Uffizi podziwiać tez można Madonnę Giotta z kościoła Ognissanti, jeden z pierwszych obrazów wykorzystujących zasady perspektywy; Książę i księżna Urbino – portrety namalowane przez Piera Della Francesca; Wenus z Urbino Tycjana i wiele innych arcydzieł.
Zaprojektowany przypuszczalnie przez Brunelleschiego ogromny gmach Palazzo Pitti budowany był od 1457 roku dla bankiera Luki Pittiego – rywala Cosimo de Medici. Gdy koszty budowy doprowadziły rodzinę Pittich stał isę główną rezydencją Medyceuszy – mieszkali w nim wszyscy kolejni władcy miasta. Wlatach 1865-70 pałac był nawet rezydencją króla zjednoczonych Włoch. W pałacowych zbiorach dominuje malarstwo XVI-wieczne. SA tu m.in. prace Rafaela, Andrei del Sarto, Rubensai Tycjana (m.in. Portret mężczyzny z 1540 roku ). Za pałacem Pittich znajdują się ogrody Boboli z XVI w. Uważa się je za jeden z najlepszych przykładów włoskiego manieryzmu. Charakterystycznym elementem tego stylu w sztuce ogrodowej są sztuczne groty z zaaranżowanym wystrojem . Na przykład w Grota Del Buontalenti, miedzy sztucznymi stalaktytami znajdują się rzeźby przedstawiające pasterzy i owce. W rogach jaskini widnieją kopie Niewolników Michała Anioła, oryginały znajdowały się tu aż do roku 1908.
Pizza della Signoria przez wieki stanowił centrum politycznego i społecznego życia miasta. Znajdują się tu dwie wspaniałe XIV-wieczne budowle: Pallazzo Vecchio i Loggia dei Lanzi, budynek, pod którego arkadami przemawiali mijscy dostojnicy, wczesniej zaś były tu koszary przybocznej straży Cosimo I. Pallazzo Vecchio, czyli Stary Pałac to przypominający z zewnątrz fortecę ratusz, pierwotnie siedziba Signorii – kolegialnego przypadku Florencji, organu rządzącego niektórymi miastami włoskimi, Signorię tworzyli przedstawiciele najbogatszych cechów. W XVI wieku plac został przebudowany, Medyceuszy sfinansowali budowę galerii rzeźb pod gołym niebem, ufundowali też piękne fontanny. Pallazzo Vecchio do dziś pełni funkcje ratusza.
Niedaleko Pizza della Signoria znajduje się Bergello, kolejne , po Ufizzi i Pallazzo Pitti muzeum Florencji. Bargello wybudowano w 1255 roku. Pierwotnie był to ratusz, potem więzienie i siedziba szefa policji. Znajduje się tu najcenniejsza we Włoszech kolekcja renesansowych rzeźb, między innymi Pijany Bachus, Brutus i Madonna z Dzieciatkiem Michała Aioła; Perseusz Celliniego, Dawid i Św. Jerzy Donatella, Ofiara Izaaka Ghibertiego. Ghibertiego muzeum prezentowane są też wspaniałe zbiory rzemiosła artystycznego, między innymi tkaniny, ceramika i srebra.